ciąża i poród

dziecko

kobieta

dla dzieci

rodzina

podróże

zobacz koniecznie

Moczenie nocne

-
Moczenie nocne jest wynikiem braku umiejętności kontroli pęcherza w czasie snu. Noworodek wypróżnia się automatycznie w chwili, gdy jego pęcherz moczowy zostaje wypełniony. Później, w miarę rozwoju, dziecko uzyskuje świadomą kontrolę nad oddawaniem moczu. Dziecko dwu-, trzyletnie uczy się siusiania do nocnika, a dziecko czteroletnie nie powinno już moczyć się w nocy (chyba że zdarza się to jedynie sporadycznie). Jeśli dziecko po ukończeniu czterech lat ma wciąż powtarzające się kłopoty z siusianiem podczas snu, warto zwrócić większą uwagę na ten problem.

Wyróżnia się 2 rodzaje tej przykrej dolegliwości: moczenie pierwotne i moczenie wtórne.
Z moczeniem pierwotnym mamy do czynienia, gdy dziecko po okresie moczenia naturalnego w dalszym ciągu nie potrafi kontrolować siusiania w nocy. Moczenie wtórne dotyczy dzieci, które zaczynają ponownie siusiać w nocy, mimo że od dawna już im się to nie zdarzało.

PRZYCZYNY:

Wciąż niewiele wiadomo o przyczynach moczenia nocnego. Istnieje wiele teorii dotyczących powodów nocnych kłopotów. Moczenie nocne zdecydowanie częściej dotyka chłopców niż dziewczynki, dwie trzecie borykających się z tym problemem dzieci to właśnie chłopcy. Niektórzy uznają moczenie nocne za dolegliwość dziedziczną. Kłopoty z moczeniem się w nocy wiążą się też z osobowością dziecka - występują zwykle u dzieci wrażliwych i lękliwych. Moczenie nocne (zwłaszcza wtórne) może być skutkiem silnego stresu np. w wyniku przeprowadzki, zmiany szkoły, konfliktu w rodzinie. Rzadko jest efektem infekcji dróg moczowych bądź cukrzycy.

LECZENIE:

Konsultacja z lekarzem

Gdy niepokoją Cię przyczyny nocnego moczenia się, zgłoś się z dzieckiem do lekarza. Potrzebne będą badania moczu, by zdiagnozować ewentualną infekcję dróg moczowych oraz badanie poziomu glukozy we krwi, by wykluczyć cukrzycę. Jeśli badania nie wykażą przyczyny nocnego moczenia się, warto skonsultować się z psychologiem, który pomoże podjąć odpowiednią terapię.

Jak pomóc dziecku?

Leczenie opiera się przede wszystkim na wytłumaczeniu dziecku, że jest to zaburzenie całkowicie uleczalne i że przy pewnym wysiłku z jego strony i wsparciu ze strony rodziców może pożegnać się z nim raz na zawsze. W walce o suche łóżko trzeba uzbroić się w cierpliwość i dużo wyrozumiałości. W pokonaniu dolegliwości kluczowa jest współpraca dziecka. Warto zachęcić malucha, by prowadził własny kalendarz, w którym zaznaczy (np. kolorową naklejką) dni, w których udało mu się przespać noc bez problemów. Pozytywne nastawienie i zaangażowanie w zwalczenie choroby pomoże mu przezwyciężyć trudności. Notowanie suchych i mokrych nocy ułatwia analizowanie sytuacji. Za każdą noc bez zmoczonej pościeli dziecko można nagrodzić lub pochwalić. Skrupulatne notatki pozwolą także na wyłapanie pewnych prawidłowości w zachowaniu dziecka. Może się bowiem zdarzyć, że moczenie powtarza się w pewnych określonych sytuacjach, jak choćby po weekendzie przed powrotem do przedszkola. Możliwe, że maluch boi się chodzenia nocą po ciemnym mieszkaniu. Dziecko powinno mieć łatwy dostęp do toalety, pomóc może zostawienie zapalonej lampki w korytarzu albo postawienie nocnika w pokoju dziecka. Codziennie warto przypilnować, aby dziecko tuż przed pójściem spać zrobiło siusiu. Gdy dziecko prześpi dwa tygodnie w suchym łóżku, to już pierwszy krok do sukcesu.

Czego nie robić?

Ważne jest, by dziecka moczącego się nie karcić i nie ośmieszać, gdyż takie zachowanie ze strony otoczenia może wywołać w nim poczucie winy i wstyd. Niewskazane jest też stosowanie jakichkolwiek kar. Obawa przed zmoczeniem i lęk przed karą tylko pogarszają sprawę, mogą powodować nasilenie moczenia się. Nieskuteczne jest również ograniczanie płynów wypijanych przez dziecko przed pójściem spać.

Moczenie nocne - dodano: 2006-09-21

Portal maluchy.pl jest serwisem edukacyjnym. Informacje zawarte na naszych stronach służą wyłącznie celom informacyjnym. Wszelkie problemy muszą być konsultowane z odpowiednim lekarzem specjalistą. Autorzy i firma ITS MEDIA nie odpowiadają za jakiekolwiek straty i szkody wynikłe z zastosowania zawartych na stronach informacji lub porad.