Endometrium to błona śluzowa znajdująca się w macicy kobiety. Endometrioza to stan chorobowy, w którym część tej błony występuje poza macicą, na jajnikach lub w innych miejscach jamy brzusznej. Choroba dotyczy najczęściej kobiet w wieku rozrodczym. Endometrioza często powoduje niepłodność. U 5-10% populacji wszystkich kobiet rozpoznaje się endometriozę. Spośród niepłodnych kobiet odsetek ten wynosi nawet 40%.
Objawy endometriozy
Najczęstsze objawy endometriozy to bóle zlokalizowane w podbrzuszu. Ból może występować podczas miesiączek lub współżycia. Inne objawy to zaburzenia miesiączkowania i niepłodność.
Rozpoznanie endometriozy
Objawy opisane powyżej mogą nasuwać podejrzenie endometriozy. Ultrasonografia przezpochwowa jest cennym narzędziem diagnostycznym w przypadku endometriozy zlokalizowanej na jajnikach (torbiele endometialne). Natomiast jedyną metodą rozpoznającą endometriozę jak również stopień jej zaawansowania jest laparoskopia – czyli zabieg chirurgiczny pozwalający zajrzeć do wnętrza jamy brzusznej kobiety a także usunąć zmiany.
U większości pacjentek endometrioza ma charakter łagodny. Związek pomiędzy niepłodnością a łagodną endometriozą nie został ustalony. Jedno jest pewne, że występuje ona częściej u kobiet z problemem zajścia w ciążę. Niepłodność u kobiet z łagodną endometriozą traktuje się jak niepłodność o niewyjaśnionej przyczynie.
Ciężka endometrioza
Ciężka endometrioza może powodować zmiany w składzie płynu otrzewnowego wywierając niekorzystny wpływ na komórkę jajową, zmieniać stosunki anatomiczne w obrębie narządu rodnego w tym negatywnie wpływać na pracę jajowodów powodując ich niedrożność. Endometrioza ponadto może zaburzać czynność hormonalną jajnika powodując brak owulacji.
Leczenie endometriozy współistniejącej z niepłodnością
Postępowanie w przypadku niepłodnych pacjentek z endometriozą jest inne niż u pacjentek tylko z objawami bólowymi. Przeprowadzono wiele badań oceniających wpływ leczenia farmakologicznego na poprawę płodności. Wskazują one, że nie przynosi ona pożądanych rezultatów, również jako leczenie uzupełniające po operacji usunięcia endometriozy. U pacjentek z łagodnym stopniem endometriozy w czasie laparoskopii należy usunąć ogniska endometriozy. Następnie zaleca się wykonanie inseminacji domacicznych ze stymulacją owulacji. Natomiast niepłodnym pacjentkom z ciężką endometriozą proponuje się zapłodnienie pozaustrojowe. Farmakoterapia stosowana jest w przypadku objawów bólowych.
Endometrioza a szanse na dziecko
U kobiet z ciężką endometriozą szansa na ciążę jest na tyle niska, że zaleca się im wykonanie zapłodnienia pozaustrojowego. Szansa na sukces metodą in vitro jest również niższa u tych pacjentek.
Podsumowanie
U pacjentek niepłodnych z endometriozą:
laparoskopia jest „złotym standardem” diagnostycznym. W trakcie zabiegu można usunąć zmiany poprawiając płodność kobiety;
w lekkim i średnim stopniu endometriozy w czasie laparoskopii diagnostycznej należy usunąć ogniska endometriozy;
poniżej 35 roku życia wskazanym jest przeprowadzić inseminacje domaciczne ze stymulacją jajeczkowania, a w razie braku ciąży przystąpić zapłodnia pozaustrojowego;
powyżej 35 roku życia po operacji rekomenduje się zapłodnienie pozaustrojowe.
Portal
maluchy.pl jest serwisem edukacyjnym. Informacje zawarte na naszych stronach służą
wyłącznie celom informacyjnym. Wszelkie problemy
muszą być konsultowane z odpowiednim lekarzem
specjalistą. Autorzy i firma ITS MEDIA nie odpowiadają za jakiekolwiek straty
i szkody wynikłe z zastosowania zawartych na stronach informacji lub porad.
maluchy.pl › Niepłodność ›
poleć znajomemu
wersja do druku
