http://www.medonet.pl/zdrowie-na-co-dzien,...l#czytaj-wiecej


Trudno mi skomentować ten artykuł, sama przeżyłam juz jeden poród, jedno poronienie, teraz jestem w ciazy. Znane mi jest uczucie, euforii po porodzie, zalamania po poronieniu i niepewnosci w czasie ciazy... Swojego nie narodzonego synka było dane mi pochowac, to ukoilo czesc bólu, mam gdzie go odwiedzać. Minął już rok a ja nadal czuje te uczucia... Teraz czekam na trzeciego synka, kazdego dnia sie boje zeby był w brzuszku jak najdłuzej..

Miesza się we mnie uczucie, smutku i radości ale patrze z nadzieją... Wszystkie nasze Aniołki są w niebie i tam mają lepiej...

Nie moge teraz czytac takich rzeczy

Nie powinnam była tego czytać...
Z wielu powodów.

chyba nie powinnam była tego czytać ;-(

Z drugiej strony dowiedziałam się , ze warto walczyć o ciałko Ninki .

Owszem artykuł jest wstrzasający ale moim zdaniem niesie tez przesłanie pozytywne.

"29-letnia Aleksandra tuli dzisiaj do piersi 10-miesięcznego Carlosa. Niemowlę jest duże, śmieje się. Okaz zdrowia. - Jak się urodził, dostał 9 punktów w skali Apgar. Ważył prawie 4 kilogramy! - opowiada młoda matka z błyskiem w oku. (...)

Straciła dwoje dzieci, warunki i traktowanie w szpitalu nie nadają sie do skomentowania ale przeciez po tym wszystkim ma Carlosa.
Niech ten artykuł budzi nadzieje w NAS i niech zmieni traktowanie Aniołków i ich matek w chwili tragedii.
Niedawno nie było takiej możliwości żeby móc pochować malenstwa a rodzice nie mieli gdzie odwiedzac swoje Aniołki.

Pozdrawiamy wszystkie mamusie Aniołkow wezwanych do nieba zbyt wczesnie...

Tak, masz rację ma on jednak pozytywne przesłanie, jednak czytając go łzy same napływają do oczu, chyba dlatego ze wszystko wraca .

Ja poroniłam niecałe 2 miesiące temu i ciałka mi nie wydano , mimo że był to 24 tc czyli ciąża obumarła, bądź dziecko martwo urodzone .

Ja nie czytam bo się boję .Ostatnio mam wielki żal w sercu więc nie czytam !

Nie czytaj Nulku ...żałuję ,że przeczytałam...to ciągle boli

Kochane nie nakrecajcie sie negatywnie... Poronenie boli i nie zapomina sie o nim nigdy ale przeciez nie warto sie poddawac...

A kto tu się poddaje ? Nie rozumiem....

W sensie, ze na samo wspomnienie o czyms zlym odrazu dziewczyny odpuszczaja i nie chca przeczytac...
A artykul w gruncie rzeczy jest pozytywny..

Bo być może to co przeżyły jest bardzo bolesne ,świeże ...też żałuję ,że to przeczytałam. To co przeszłam to moje ...jakieś etapy już za mną i nie potrzebuję przypominać sobie pewnych rzeczy ...Niemniej mam świadomość ,że takie nieszczęścia ciągle się zdarzają...niestety...

Ten post edytował matylda315 Sun, 04 Dec 2011 - 06:37

ansiux ale jak dostalas akt zgonu dziecka ? to powinni wydac ciało .

ja jak Marysia odeszla wszystko dalam do zalatwienia znajomej pani z biura pogrzebowego i Marysie pierwszy raz zobaczylam dopiero jak juz byla w trumnie byla śliczna mimo tego ze juz niezyla .......

Trudno to skomentować niesety taka jest prawda. Jetem mama dwójki dzieci. starszy ma 11 lat drugi 2 . Rok przed urodzeniem młodszego syna poroniłam ciaże w 13 tygodniu. Wiem jak to jest rodzić w ubikacji obojetnośc personelu. Tak jakby chcieli sie zapytać o co jej chodzi czemu płacze przecież nic takiego sie nie stało.Też nie mogłam sie pozbierać . Załuję tylko ,że mnie nikt nie zapytał czy chce pochować swoje dziecko, to sztraszne tak jakbyśmy żyli w 16 wieku .

Ja poroniłam w 9 t.c. ,lekarka nas namówiła na zrobienie testów genetycznych bo bardzo długo się staraliśmy o ciążę ,też żałuję że nie mogłam pochować naszego syna .

Bezdusznosc opisanego personelu jest przerazajaca.. Wtedy sie nad tym nie zastanawialam.. Polozne gdy pojawilam sie w szpitalu odrazu powiadadomily mnie o mozliwosci pochowania.. bylam w szoku ze mozna pochowac malenstwo w 12tc.
Przy wypisie musialam zaznaczyc co chce zeby bylo zrobione z cialem.. formalnosciami w urzedzie zajol sie Maz, do ZUSu pojechalismy razem.. Nie bylo zadnych problemow z uzyskaniem zasilku pogrzebowego...Bedac jeszcze w szpitalu nie rozpaczalam, chyba chcac ochronic sama siebie podeszlam do pobytu zadaniowo.. Chcialam jak najszybciej wrocic do domu do Synka i Meza... To ze czekal w domu synek uchronilo mnie przed ogromna trauma.. Jedyne co mnie przerazilo to ten kubelek/ miseczka ktora mialam sobie podlozyc jak chodzilam do toalety. Polozne byly delikatne gdy bylam juz po... powiedzialy co bedzie sie dzialo z cialem az do odebrania go ze szpitala. Gdy przyjechalismy po Cialo, zaprowadzono nas do pokoju. Wyjeto cialko i mila pani zawinela je w haftowana chusteczke, pomodlila sie z nami.. Doceniam ten gest.. Wierze ze praktyki sredniowieczne przemina i wreszcie standardem sie stanie ludzkie traktowanie plodu i rodzicow ktorzy stracili je.

ja nie wiedzialam, że mogę pochować moje dziecko. owiedziałam się rok później. na moje pytanie dlaczego pielęgniarka odpowieziała, że ciałko "zutylizowano"