Urodziłam moją dzidzie 9 lutego, martwą pochowałam 11 lutego - nie mogę uwierzyć że Jej już nie ma, mojej małej iskierki, już kupiłam ciuszki..... było wszystko dobrze, lekarz mówił,że urodzę zdrową,aż tu pojawiły sie skurcze, ja myslałam,że to macica sie rozszerza, mała sie nie ruszała, a ja myslałam że ... poprostu ma taki dzień

czuję sie winna, dlaczego nie przyszło mi do głowy pojechać do szpitala???
Nie wiem co ze mną bedzie niby czasami jest dobrze, ale i często bardzo źle, nie chcę wracać do pracy ( mam macierzyński - do Świąt), chciałabym ją zmienić by nie wracać, ale co ja mogłabym robić -nauczycielka? nie mam sił zajmować sie moim pierworodnym tzn mniej sie nim zajmuję, czesto mnie denerwuje, kiedyś miałam wiecej cierpliwości. Czy jakieś rekolekcje by mi pomogły? może jakieś hobby? nie wiem. Dlaczego mój Boże??!

Ten post edytował 4nia Sat, 06 Mar 2010 - 10:26

serdecznie cię przytulam, żadne słowa nie zmniejszą twojego bólu, wiem jednak wiem też że czas zelży twoje cierpienie. Mam za sobą poronienie, znam ten bol, teraz z perspektywy 3 lat wiem, że można sie podnieść i żyć z tym bólem. Może powinnaś porozmawiać z psychologiem może poszukać grupy wsparcia? przytulam jeszcze raz!!!!

4nia bardzo mi przykro . Ciężko jest przechodzić taką stratę w ogóle jakąkolwiek . Myślę, że jednak musisz bardzo mocno przytulić synka i starać się skupić na nim... wiem, że to ciężko zrobić ale on ciebie potrzebuje i w ciężkich chwilach da Ci dużo radości i miłości...
Dobrym sposobem żeby sobie ulżyć jest wypłakać się i rozmowa... przytulam cię bardzo mocno

4nia nie znajduje słów...

4nia, bardzo mi przykro... bardzo....

4ania przykro mi strasznie nie potrafie nic napisac bo lzy mi zaslaniaja caly swiat
Poplakalam sie
Nie jestem sobie w stanie nawet wyobrazic co czujesz
Jestesmy z Toba
Mocno Cie sciakam i zycze duuuuzo sily

4nia - tak ogromnie ci wspolczuje...gdybym wiedziala jak ci pomoc, ale w takich sytuacjach czlowiek jest totalnie bezradny. Przytulam z calego serca.

4ania to straszne... nie znajduję słów które mogłyby Cie pocieszyć...nie wiem czy wogole są takie...
Ściskam Cie mocno...bardzo mi przykro...

bardzo mi przykro

Wiem, że teraz żadne słowa Cię nie pocieszą ...
Przykro mi bardzo, bardzo...

4nia bardzo mi przykro
Przytulam cieplutko

Dziękuję z całego serca kochane, mąż dziś po przerwie poszedł do pracy ciekawe jak sobie dam radę, nie umiem za długo być w domu
Macie rację Kubusiem musze sie zajać choć nie mam siły, cierpliwości....
Mój mąż napisał wiersz, może fragment umieścimy na nagrobku?

Anioł

Nastał w nas wieczór chłodny
i zapchanial mrożny kwiat zimy.
Do okoła tak cicho, tak pusto,
zapadamy w sen lecz nie śnimy.

Widzę przed sobą Anioła,
On skacze, tańczy i śpiewa.
Czuję bzy gdy do domu przychodzi,
chociaż senne, kołyszą się drzewa.

Jej oczy kryształem sie mienią,
wiem chociaż nigdy w nie nie spojrzałem.
Jej włosy tak miekkie, puszyste,
czuję w dłoni chociaż nie dotykałem.

Ona ciepło nade mna roztacza,
kiedy w sniegu trwam nad jej grobem.
Ona łzy z moich oczu ociera
i jest przy mnie gdy stac już nie mogę.

Choć odeszła od nas bez słowa,
zostawiała nas bez odpowiedzi.
To piękne być ojcem Anioła,
który gwiazdą, na niebie nam świeci.

Przepraszam że nie bedę narazie do Was na Wasze fora zagladać

Bardzo,bardzo mi przykro...

Ściskam Cię mocno
4niu piękny wiersz ...tak mi przykro...

tak mi smutno...

Aniu, przepiękny wiersz...
nie mogę powstrzymać łez... przytulam Cię bardzo mocno. Myślami jestem z Wami

Wiersz wspanialy, odpoczywaj i nabieraj sil

Tak strasznie mi przykro . Nigdy nie zrozumiem takich tragedii Trzymaj się .
Światełko Twojemu Aniołkowi .

4nia tak mi przykro ...nie wiem co mam napisać ,bo serce mi strasznie płacze...przytulam Cię mocno...

Wiem że żadne słowa nie są w stanie pocieszyć.
4Ania przytulam Cię bardzo mocno i bardzo mo przykro ale wiem co czujesz
Tylko proszę nie obwiniaj siebie to nic nie pomoże a będzie Ci jeszcze trudniej ten ciężar udźwignąć.

A pomaga tylko czas - sama to wiem.