Advertisement
Maluchy.pl logo    
   

Aktualności

12 tysięcy dodatkowych miejsc w żłobkach!

12 tysięcy dodatkowych miejsc w żłobkach!

Rząd postanowił kontynuować program Maluch, zapoczątkowany w 2011, zaproponował jednak jego zmodyfikowaną i rozszerzoną wersję, nadając mu nazwę MALUCH plus. Program MRPiPS "Maluch plus" na 2017 r...

Czytaj więcej >


Witaj Gościu ( Zaloguj | Rejestruj )

Start new topic Reply to this topic
2 Stron V   1 2 następna  

Pierwsze dni w przedszkolu Waszych dzieci:)

-
, jak wspominacie..
Mikunia
post Tue, 13 May 2008 - 15:02
Post #1


Grupa: Użytkownicy
Postów: 1,043
Dołączył: Wed, 31 May 06 - 15:09
Skąd: Skarżysko Kamienna
Nr użytkownika: 6,096




Znów wraca problem przedszkola, chcem zrobić podejście number 2.., aż się boję. Tym razem chcę zapisać synka na miesiąc.
Prosze szczególnie mamy trudnych dzieci o opisanie jak to było w Waszym przypadku, jak radziłyście sobie ze wszystkimi reakcjami typu:płacz, histerie..itp,
Czy wychodziłyście niepostrzeżenie?
Czy mówiłyście, że wychodzicie, bez kłamstw?
Jak tłumaczyłyście, ja dzieci to zniosły, jak długo trwał ten proces zaklimatyzowania się dziecka do nowej sytuacji?
Czy siedziałyście w przedszkolu razem z dzieckiem kilka dni, dopóki nie przyzwyczaiło się?Albo może dłużej?
Jak najlepiej zrobić?
Proszę doradzcie mi chciałabym przejść przez to możliwie jak najspokojniej i nie popełnić na początku jakiegoś błędu.

Pzdr

Ten post edytował Mikunia Wed, 14 May 2008 - 09:32


--------------------
Mikunia

"podaj mi r?k?, pójdziemy kamienist? ?cie?yn?, szarych dni, nadziei wschodz?cych s?o?c, ju? razem w deszczu..."



Go to the top of the page PM
 
Quote Post
aluc
post Tue, 13 May 2008 - 15:14
Post #2


Gość







myślałam, że chodzi o MOJE pierwsze dni w przedszkolu icon_lol.gif a tych to za cholerę nie pamiętam

u mnie było bezproblemowo - Maks chodził bardzo długo na zajęcia adaptacyjne (od lutego do czerwca dwa razy w tygodniu), po czterech dniach wyjechał na wakacje i wtedy było trochę smutku przy odwożeniu, potem jednak odwozić zaczął stary, który nie mógł zostawać i nie mógł poddawać się histerii, bo jechał do pracy

miał okres lekkiej histerii, ale dopiero na początku czyterolatków, kiedy w ogóle zrobił się dość wycofany w kontaktach z dziećmi - przeszło samo, chociaż trochę krwi mi napsuło

w przedszkolu nie zostawałam, jeden jedyny raz byłam przez godzinę, jak Maks jako pięciolatek zaczął chodzić do nowego przedszkola - przez ostatni tydzień czerwca chodził już do nowego i liczyłam się z tym, że wejście w grupę będzie większym problemem, niż adaptacja dwa lata wcześniej

z Olkiem natomiast nie spodziewam się absolutnie żadnych problemów adaptacyjnych, nawet dyrekcja przedszkola, która go zna, stwierdziła, że on to już jest zsocjalizowany kompletnie i żadne zajęcia nie są mu potrzebne 06.gif więc każdy problem tego rodzaju będzie dla mnie zaskoczeniem

ogólnie wychodzę z założenia, że każda nowa sytuacja tego typu powinna być stresem dla dziecka, a nie dla rodzica, i że często rodzice przez sam poziom zaangażowania w bezstresowe przejście wytwarzają większe napięcie niż gdyby w ogóle sprawę olali

mam w ogóle politykę uczciwego uprzedzania o wyjściu, żegnania się i świadomego rozstawania, stosowałam od niemowlaka i jak dotąd sprawdza się doskonale
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
domi
post Tue, 13 May 2008 - 20:17
Post #3


Grupa: Użytkownicy
Postów: 3,262
Dołączył: Thu, 01 May 03 - 18:00
Skąd: 3-miasto/kaszuby
Nr użytkownika: 672




Ja myślę, że to zależy od dziecka. Każdy miał inny sposób bo dzieci są różne: bardziej lub mniej towarzyskie, mają inną wrażliwosć itp. Moja Dominika bardzo chciała isć do przedszkola, sama mnie namawiała. Podobało jej sie całe....3 dni 08.gif . Potem było płakanie, lamentowanie, histeria, wymyślanie bóli swiata i tak przez m-c. Drugi m-c było bardziej ściemnianie niż faktyczny płacz, wymuszanie płaczu, zwracanie na siebie uwagi w różnoraki sposób. Wbrew pozorom to był gorszy m-c niz ten pierwszy 06.gif . Nie mogłam sobie pozwolić na siedzenie w przedszkolu wraz z dzieckiem ale to podobno nie jest dobre. Maluch sie przyzwyczaja i trudniej mu odseparować sie od matki. Dodatkowo inne maluchy zazdroszczą i wymagaja tego od swoich
rodziców. Nie zaglądałam w trakcie bo to dla dziecka jest jeszcze wiekszy ból, dziecko wudząc matkę ma jasny komunikat- wracam do domu! Lepiej go zostawić najpierw na krótko i stopniowo wydłuzać czas. ja tak robiłam. Nie wychodziłam niepostrzeżenie bo ona sie tego boi. Myśli, że jest porzucona i ma mi za złe, że uciekłam. Zrobiłam tak raz i nigdy wiecej sie to nie powtórzyło. Tłumaczyłam, wyjaśniałam spokojnie, ciągle to samo powtarzałam żeby zakodowała i okazywałam dużo czułosci ale stanowczo wychodziłam życząc miłej zabawy (zostało mi to do dziś 03.gif ). Nie rozstawałam się zbyt długo. Krótki uscisk, miłe słowo, zapewnienie miłosci, buziak i "papa". Widuję matki, któe przytulają się z dzieckiem jak wchodze do rpzedszkola, słuchają lamentów dzieciaka, jak wychodzę to jeszcze nie odklejają od siebie dziecka. Długie rozstania są trudniejsze a dziecku daje sie fałszywy sygnał, że może mamę namówi skoro tak długo tu z nim stoi, moze się zlituje i tylko jeszcze trochę ją pobłaga 08.gif .
Tak to u mnie było. Tak to odbieram dziś...wtenczas wydawało mi się to bardziej skomplikowane i bardziej dramatyczne icon_cool.gif .


--------------------
Miłego dnia :)
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
grzałka
post Tue, 13 May 2008 - 20:54
Post #4


Grupa: Użytkownicy
Postów: 11,392
Dołączył: Tue, 08 Apr 03 - 20:42
Skąd: Olsztyn
Nr użytkownika: 506




ja tam SWOJE pierwsze dni w przedszkolu pamiętam- może nie dokładnie, ale na pewno dominujące uczucie zagubienia

jeśli chodzi o adaptację mojej trójki to tylko jedna była problemowa; Antek, podobnie jak Olaf, znał przedszkole świetnie już wczesniej i często bywał zapraszany do grupy, a nawet zdarzało się, że tam zostawał beze mnie zanim zaczął swoją osobistą karierę przedszkolną, regularnie bawił się też na przedszkolnym placu zabaw; Ania przeszła adaptację wyjątkowo dzielnie, ale to jest w ogóle dzielna dziewczynka no i miała pełne wsparcie wszystkich trzech pań, z Alkiem były kłopoty, mimo, że przedszkole znał wcześniej ale o tym już Ci chyba pisałam

w naszym przedszkolu jest tydzień adaptacyjny (ostatni tydzień sierpnia) i wtedy dziecko jest w przedszkolu na początku z rodzicem, potem się je zostawia najpierw na krótko, potem na coraz dłużej, nie wychodziłam niepostrzeżenie, nie bawiłam się też w zbyt długie tłumaczenie, z histeriami przy wejściu sobie nie radziłam (mam odruch, żeby wrzucić do sali, szybko zamknąć drzwi i niech sobie radzą dalej sami), nie zostawałam pod drzwiami (swoją droga rodzice się strasznie nakręcają stojąc pod drzwiami) i nie myślałam za duzo o tym co się dzieje w przedszkolu

znajdź fajną panią, która będzie pasować Twojemu synkowi- to jest podstawa dobrej adaptacji w przedszkolu


--------------------
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Martalka
post Wed, 14 May 2008 - 09:57
Post #5


Grupa: Użytkownicy
Postów: 7,479
Dołączył: Tue, 31 Aug 04 - 22:31
Skąd: zza kanału
Nr użytkownika: 2,054




Mój Bartek bardzo kiepsko przeżył pierwszy dzień w przedszkolu (mimo braku histerii przy pożegnaniu, potem cały dzień siedział w oknie, popłakiwał i nic nie jadł icon_sad.gif ). Myślałam- przejdzie.
Nie wdawałam sie w długie pożegnania, tylko tłumaczyłam kto i w jakim punkcie dnia go odbierze.
Przyznaję, stałam pod drzwiami i słyszałam jak płacze, pochlipuje, ale odczekałam te kilka godzin pierwszego dnia (na szczęście można było odebrać dziecko przed leżakowaniem w pierwszym tygodniu).

To był pierwszy dzień. Kolejne również płaczliwe, dziecię wygłodzone icon_wink.gif

Potem powoli zaczął jeść, zaczął włączać się w zabaw. Co rano płakał rozpaczliwie, ale po jakimś czasie był to już tylko pokaz dla mnie, bo po wejściu do sali, gdy ja zniknęłam z horyzontu, płacz ustawał niemal momentalnie.
Takie pokazy płaczu uskuteczniał do lutego czy marca! Długo! Ale z przedszkola był zadowolony, wstawał rano i jechał bez oporów, tylko te "szopki" w szatni 21.gif

Już jakiś czas nie płacze, ale próbuje i tak przedłużyć chwile w szatni. Nawet ociąga się z dawaniem buziaka, bo niby ma coś do powiedzenia. Mówi: "mamo, mamo, mamo.... yyyyy....., eeeee......." i zwykle nic nie przychodzi mu do głowy 08.gif Dlatego Grzałko odruch "wrzucenia do sali i zamknięcia drzwi" jest skuteczniejszy w takich sytuacjach icon_wink.gif Jak zaczęłam ignorować te "mamo, mamo..." mówiąc, powiesz mi po przedszkolu, teraz spieszę się bardzo do pracy", coraz częściej wchodzi co sali bez tych swoich kombinacji, chociaż dzisiaj na przykład wyleciał za mną z sali, wołając, że siku mu się chce! 04.gif

Mój Bartek to typowy kombinator, manipulator, bardzo uparty i cierpliwy. Z paniami w przedszkolu też próbuje swoich sztuczek.
To był długi rok, i mam tylko nadzieję, że od września, po przerwie nie zacznie się na nowo 29.gif



--------------------
2004, 2008, 2010, 2012 :)
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Potwora
post Wed, 14 May 2008 - 10:34
Post #6


Grupa: Użytkownicy
Postów: 5,934
Dołączył: Sun, 13 Apr 03 - 19:47
Skąd: .......
Nr użytkownika: 569




Ja myślę, że wiele tu zalezy od podejścia rodzica. Zwykle natrudniej puścić do przedszkola pierwsze dziecko icon_wink.gif
Jeżeli rodzic rozpacza, łamie się, analizuje, chwieje to jak ma się zachowac w tej sytuacji dziecko? Jeżeli przy pożegnaniu mamie łamie się głos i łzy stoja w oczach to jak może to odebrac maluch? Ano będzie myślał, że teraz oto dzieje się coś strasznego bo mama to bardzo przeżywa ( dzieci świetnie wyczuwają nasze rozterki), no i zaczyna to przeżywać razem z nią. Nasze przedszkolanki twierdzą, że ponad połowa rodziców tak się zachowuje i dzięki temu dzieci płaczą za nimi dwa razy dłużej icon_wink.gif
Najlepiej zachowac spokój i SAMEMU być pewnym słuszności swojej decyzji, spokojnie i delikatnie tłumaczyć dziecku, że taka a nie inna jest decyzja rodzica i do przedszkola ono chodzić będzie. Po prostru rodzic postanowił i jeżeli będzie przekonany, że dziecku krzywda się nie dzieje i to dziecko to zrozumie.

Go to the top of the page PM
 
Quote Post
yennefer
post Wed, 14 May 2008 - 13:49
Post #7


Grupa: Użytkownicy
Postów: 824
Dołączył: Mon, 14 May 07 - 11:39
Nr użytkownika: 14,141

GG:


Michał pierwszego dnia nie płakał, chyba nie do końca czuł ten czas, który spędzi tam beze mnie, pożegnalismy się, pa pa, będę po obiadku. Natomiast następne dni to był koszmar, histeria, płacz, trzymał się mnie kurczowo. Ja nie przedłużałam, mówiłam, że idę do pracy, wrócę po obiadku, pani przejmowała (odrywała) ryczące dziecko, na stanie pod drzwiami nie miałam ochoty, nie chciałam się nakręcać. Nie wiem czy dobrze robiłam, Michał miał problemy z rozstaniem w zasadzie całe przedszkole, choć potem bez histerii, ale nie było dnia, że szedł rano chętnie. Ja teraz myślę, że on jeszcze nie był gotowy, u niego trzeba było jeszcze rok poczekać, ale ja chciałam wrócić do pracy, babci na stałe nie mamy. Jak będzie z Mikołajem, zobaczymy. Póki co od września jeszcze nie idzie, choć rocznikowo mógłby.


--------------------
Michał (wrzesień 1999), Mikołaj (grudzień 2005), Jaś (sierpień 2012)
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Malgood
post Wed, 14 May 2008 - 13:59
Post #8


Grupa: Użytkownicy
Postów: 1,666
Dołączył: Mon, 23 Oct 06 - 12:06
Skąd: śląsk
Nr użytkownika: 8,132

GG:


Ja jakoś nie pomyslałam i 1 wrzesnia musze być już w pracy. No i Wojtka będzie musiała zaprowadzić babcia - z która jest niezbyt związany.
Może lepiej coś pokombinować i załatwić sobie jeszcze tydzień wolnego, żebym to ja mogła go do tego przedszkola na poczatku zaprowadzać. Albo zostawic to tak jak jest.
Im bliżej września tym więcaj mam obaw i wątpliwości co do tego przedszkola i szukam dziury w całym. W końcu taki 3 latek to jeszcze małe dziecko.


--------------------


Go to the top of the page PM
 
Quote Post
domi
post Wed, 14 May 2008 - 17:59
Post #9


Grupa: Użytkownicy
Postów: 3,262
Dołączył: Thu, 01 May 03 - 18:00
Skąd: 3-miasto/kaszuby
Nr użytkownika: 672




Wydaje mi sie, że trzylatka źle posyłać do przedszkola 1 września. Po pierwsze: wszystkie maluchy drą sie w niebogłosy, histeryzują, sikają ze strachu i cudują. Maluch widząc, ze wszyscy tak robią myśli, że tak trzeba/można. Panie bardziej nerwowe bo jak gromada płaczków nieustannie "wyje" to nawet najcierpliwszy by sie zdołował. Natomiast gdy np. w styczniu już wszystkie maluchy są przyzwyczajone do pań, mają nowych kolegów, to 1 płaczący maluszek nie robi na nikim takiego wrażenia. Po drugie: we wrześniu gdy jest natłok nowych histeryków 08.gif , 2 Panie nie są w stanie przytulić, uspokoić każdego maluszka z osobna bo to po prostu niemożliwe. Z kolei później taka pani ma czas uspokioć 1 płaczka bo inne dzieci już sie same sobą zajmuja.


--------------------
Miłego dnia :)
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Mikunia
post Wed, 14 May 2008 - 21:31
Post #10


Grupa: Użytkownicy
Postów: 1,043
Dołączył: Wed, 31 May 06 - 15:09
Skąd: Skarżysko Kamienna
Nr użytkownika: 6,096




CYTAT(mama_D @ Wed, 14 May 2008 - 15:49) *
Michał miał problemy z rozstaniem w zasadzie całe przedszkole, choć potem bez histerii, ale nie było dnia, że szedł rano chętnie. Ja teraz myślę, że on jeszcze nie był gotowy, u niego trzeba było jeszcze rok poczekać


A ile miał Michał jak posłałaś go do przedszkola?


--------------------
Mikunia

"podaj mi r?k?, pójdziemy kamienist? ?cie?yn?, szarych dni, nadziei wschodz?cych s?o?c, ju? razem w deszczu..."



Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Mikunia
post Wed, 14 May 2008 - 21:40
Post #11


Grupa: Użytkownicy
Postów: 1,043
Dołączył: Wed, 31 May 06 - 15:09
Skąd: Skarżysko Kamienna
Nr użytkownika: 6,096




Byliśmy dziś, ale niestety, a może właściwie poczułam niekłamaną ulgę, bo nie ma miejsc na czerwiec, a potem przedszkole przez okres wakacyjny jest zamknięte. Nie ma tygodnia adaptacyjnego w naszym przedszkolu jak piszesz grzalko, a szkoda, bo uważam, że to byłby niezły pomysł. Pamiętam Twoje problemy z Alkiem. Mikołaj nadal nie jest zdiagnozowany, nadal czekamy na telefon z poradni, jest ponad 200 dzieci do badania.

Przeraża mnie to przedszkole, nie podobają mi się panie, no może jedna, wydzierają się na te dzieci, czy to norma przedszkolna, czy one mają problem? Powiedzcie, bo ja nie byłam w innym przedszkolu, ale ja osobiście nie nazwałabym tego podejściem pedagogicznym..a może tak muszą, bo inaczej sie nie da?

Coś czuje, że ja nie wytrzymam tego i zabiorę go z tamtąd bardzo szybko..dobrze, że do września jeszcze daleko.
Jej nawet nie wiecie jak ja Wam zazdroszczę, że macie to już za sobą, ja tak się boję tego wszystkiego, ja na samą myśl mam "świeczki" w oczach.

Pozdrawiam


--------------------
Mikunia

"podaj mi r?k?, pójdziemy kamienist? ?cie?yn?, szarych dni, nadziei wschodz?cych s?o?c, ju? razem w deszczu..."



Go to the top of the page PM
 
Quote Post
marghe.
post Wed, 14 May 2008 - 22:31
Post #12


Grupa: Użytkownicy
Postów: 21,243
Dołączył: Tue, 18 May 04 - 15:43
Nr użytkownika: 1,758




Zaprowadziłam rozanielone dziecię, obiecując , że przed leżakowaniem je odbiorę
wyszłam i się poryczałam
Bo jakto tak, ja w domu, a dziecko obcym ludziom oddaję...

Dziecię wróciło równie rozanielone i obwieściło, że chce zostać na leżakowaniu i całej reszcie atrakcji..

ps. wszystko astrahując od faktu, że durna matka nie zauwazyła od razu, że wysłała dziecko do fatalnego przedszkola..
Zabrałam ją stamtąd po kilku miesiacach
Od nowego roku szkolnego poszła do innego przedszkola, jeszcze bardziej rozanielona niż rok wcześniej icon_smile.gif
Nie mogłam jej stamtąd wyciągnąc. Dzień w dzień siedziałam i czekałam, aż raczy skończyć zabawę/ nauke/ rzytulanie / wiszenie na opiekunkach icon_smile.gif
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
marghe.
post Wed, 14 May 2008 - 22:32
Post #13


Grupa: Użytkownicy
Postów: 21,243
Dołączył: Tue, 18 May 04 - 15:43
Nr użytkownika: 1,758




CYTAT(Mikunia @ Wed, 14 May 2008 - 22:40) *
Przeraża mnie to przedszkole, nie podobają mi się panie, no może jedna, wydzierają się na te dzieci, czy to norma przedszkolna, czy one mają problem? Powiedzcie, bo ja nie byłam w innym przedszkolu, ale ja osobiście nie nazwałabym tego podejściem pedagogicznym..a może tak muszą, bo inaczej sie nie da?

to nie jest norma.
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
yennefer
post Wed, 14 May 2008 - 22:35
Post #14


Grupa: Użytkownicy
Postów: 824
Dołączył: Mon, 14 May 07 - 11:39
Nr użytkownika: 14,141

GG:


CYTAT(Mikunia @ Wed, 14 May 2008 - 20:31) *
A ile miał Michał jak posłałaś go do przedszkola?

Miał trzy latka, równo, bo jest z września.


--------------------
Michał (wrzesień 1999), Mikołaj (grudzień 2005), Jaś (sierpień 2012)
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Kaszanka
post Thu, 15 May 2008 - 08:00
Post #15


Grupa: Użytkownicy
Postów: 3,745
Dołączył: Tue, 24 Jun 03 - 11:58
Nr użytkownika: 858




Byłam przygotowana na wycie i się nie zawiodłam 06.gif Ale Gaba to taki typ wyjący. Zaprowadziłam, dałam buziaka i poszłam do pracy. Wycie mnie nie ruszało, bo go nie słyszałam po wyjściu z przedszkola i strasznie się cieszyłam, że to nie ja muszę uspokajać.
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Tobatka
post Thu, 15 May 2008 - 09:45
Post #16


Grupa: Użytkownicy
Postów: 9,955
Dołączył: Fri, 04 Jul 03 - 17:33
Skąd: Tobatkowo :)
Nr użytkownika: 881




Piotrek od pierwszego wejścia do przedszkola je pokochał, nigdy nie było problemów, od pierwszego dnia zostawał od 8 do 15-16 icon_smile.gif Chodzi chętnie, czasem mi sie obrywa, że za wcześnie przyjechałam - nawet, jeśli odbieram go jako ostatniego icon_smile.gif
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
Fragosia
post Thu, 15 May 2008 - 10:33
Post #17


Grupa: Użytkownicy
Postów: 1,876
Dołączył: Fri, 23 Jun 06 - 12:27
Skąd: Kraków
Nr użytkownika: 6,387

GG:


CYTAT(Mikunia @ Wed, 14 May 2008 - 22:40) *
Przeraża mnie to przedszkole, nie podobają mi się panie, no może jedna, wydzierają się na te dzieci, czy to norma przedszkolna, czy one mają problem? Powiedzcie, bo ja nie byłam w innym przedszkolu, ale ja osobiście nie nazwałabym tego podejściem pedagogicznym..a może tak muszą, bo inaczej sie nie da?


Poszukaj innego przedszkola. Nie jest to norma a wręcz odwrotnie. Nigdy nie słyszałam zeby
ktoras pani w przedszkolu moich dzieci krzyczała. Arek chodzi juz 3 rok Asia drugi.

Jeżeli chodzi o adaptacje to Aruś po tygodniu euforii miał 3 dni kryzysowe a potem rezygnacja
(tzn. nie walczył, nie płakał tylko chodził smutny i pytała się czy napewno musze iśc do pracy) tak jakieś 2 tygodnie a potem jak zaprzyjaxnił sie z kolegami to było już dobrze.
Z Asia było zupełnie innaczej i uwazam ze nie jest to zalezne od rodziców a bardziej od traktowania dzieci przez opiekunki oraz głownie od charakteru dziecka.
Aruś miał równe 3latka jak poszedł doprzedszkola a Asia niestety 2 latka i 9 m-c i było to jednak za wczesnie. adaptacja trwała u nas od wrześna do początków grudnia. Potem ją zabrałam i poszła dopiero pod koniec marca. I wtedy nie potrzebna była już żadna adaptacja -dorosła chyba emocjonalnie do zostania i chodziła bardzo chętnie... natomiast poczatek roku wspominam jako horror.
Płakała praktycznie codziennie od wrzesnia do grudnia, wróciło moczenie niekontrolowane i z perspektywy czasu widze ze ona była poprostu za mała do przedszkola. A mi się wydawało ze jak Arusiowi szybko przyszla adaptacja to ona w końcu tez polubi przedszkole. I polubiła tylko że rok później...
A płacze były tylko z samego rana potem podono brała udział w zabawach tylko ze do nikogo sie nie odzywała. Robiła wszystko o co ja poproszono ale bez słów - tak że po 2 tygodniach Pani się pytała mnie czy dziecko umie mówić........

Obecnie obydwoje chodza do przedszkola bardzo chętnie.


--------------------
Mama Asi 20.11.2003 i Arusia 06.09.2001
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
grzałka
post Sun, 18 May 2008 - 12:12
Post #18


Grupa: Użytkownicy
Postów: 11,392
Dołączył: Tue, 08 Apr 03 - 20:42
Skąd: Olsztyn
Nr użytkownika: 506




CYTAT(Mikunia @ Wed, 14 May 2008 - 22:40) *
Przeraża mnie to przedszkole, nie podobają mi się panie, no może jedna, wydzierają się na te dzieci, czy to norma przedszkolna, czy one mają problem?



one maja problem, szukaj innego przedszkola, no, chyba, ze jest szansa dać synka do tej jednej pani

wiesz, pani musi się podobać i Tobie i synkowi, jak będzie sie podobać tylko synkowi to Ty i tak nie będziesz go tam spokojnie zostawiać, co dobrze na adaptację nie wpływa


--------------------
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
mama_alka
post Mon, 19 May 2008 - 00:37
Post #19


Grupa: Użytkownicy
Postów: 5
Dołączył: Sat, 17 May 08 - 16:09
Nr użytkownika: 19,879




Przed pierwszym dniem w przedszkolu dużo rozmawialiśmy. Opowiadałam co dzieci robią w przedszkolu, jak świetnie się bawią itp. Jasno też określiłam, że do przedszkola przychodzi się przed śniadaniem i wychodzi z niego po podwieczorku, bo małe dzieci nie wiedzą jeszcze ile to jest 8 godzin i łatwiej im tak pokazać czas. Powiedziałam, że mama idzie od pracy, ale na pewno wróci po podwieczorku, wtedy gdy inne mamy będą odbierać inne dzieci.
Uważam, że "znikanie" mamy nie jest dobre, dziecko musi wiedzieć dlaczego mama poszła i że wróci. Jeśli maluch płacze można go przytulić, obiecać, że się po niego wróci itp. Widziałam rodziców, którzy "miękli" ii widząc, że dziecko płacze zabierali je z powrotem do domu -wtedy proces adaptacji był zaburzony i trwał 3 razy dłużej, a dziecko upewniało się, że płaczem może sporo sobie załatwić.
Dlatego jeśli już się zdecydujesz weź głęboki oddech i... bądź dzielna i konsekwentna. Może nie będzie na początku łatwo, ale na pewno się uda.


--------------------
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
pinola
post Tue, 20 May 2008 - 15:36
Post #20


Grupa: Użytkownicy
Postów: 179
Dołączył: Sun, 29 Jan 06 - 22:06
Skąd: Sady pod Poznaniem
Nr użytkownika: 4,762




U mnie poszło nadzwyczaj łatwo (duuużo łatwiej niż teraz codzienne odprowadzanie wygląda 32.gif ).

Pati miała 2,5 roku, ale była komunikatywną i rozgarniętą dziewczynką. I musiała juz iść bo zaczynała być diabełkiem a na wrzesień szykowała sie siostrzyczka.

Dobry miesiąc wcześniej zaczęłam jej czytać "Kamyczek w przedszkolu" (z pomnięciem na początku tej strony gdzie K się boi, że rodzice nie przyjdą po niego). Po lekturze opowiadałam Pati jak świetnie jest w przedszkolu. Było to o tyle łatwiejsze, że od roku chodziłam z nią na zajęcia rytmiczne więc przedszkole jako instytucję znała (to było inne przedszkole) i kojarzyła z kupą zabawek i zabawą i dziećmi.

W przedszkolu (chodzi do prywatnego) umówiłam sie z p. dyrektor, że Pati będzie przychodzić z opiekunką najpierw na godzinę dziennie. Po dwóch dniach opiekunka mogła już wyjść a Pati była już 2 godz. Po następnych 2 dniach 3h i jeden posiłek. I ta "kwarantanna" trwała 2 tygodnie. Od wrzesnia bez żadnego płaczu żaba szła do przedszkola na 6h dziennie.

Dużym plusem (czysty przypadek) był fakt, ze pani wychowawczyni w książce miała na imie Małgosia i pani w przedszkolu też Małgosia (nota bene najfajniejsza ze wszystkich pań). Więc Pati była spokojna, że się zgadza z tym co w Kamyczku 08.gif.

Reasumując - największy stres miałam ja i jeszcze długo czekałam na jakąś histerię bo nie wierzyłam, że będzie tak łatwo.
Teraz się doczekałam 21.gif 21.gif 21.gif ...


--------------------
Mama Patinki (23.02.2005) i Kamili (09.09.2007)
Go to the top of the page PM
 
Quote Post
> Pierwsze dni w przedszkolu Waszych dzieci:), jak wspominacie..

Start new topic Reply to this topic
2 Stron V   1 2 następna
1 Użytkowników czyta ten temat (1 Gości i 0 Anonimowych użytkowników)
0 Zarejestrowanych:

Wersja Lo-Fi Aktualny czas: Sun, 23 Sep 2018 - 01:23
lista postów tego wątku
© 2002 - 2018  ITS MEDIA, kontakt: redakcja@maluchy.pl    |   Nasze banery i logo  |  Reklama u nas  |  Centrum prasowe