Czynnikiem powodującym tę chorobę jest świerzbowiec ludzki, którego zapłodniona samiczka przenika do naskórka i drąży w nim tzw. norkę świerzbowcową. Dziennie składa ona około 2-3 jaj i ginie po kilku tygodniach. Z jaj wylęgają się larwy, które w ciągu ok. 3 tygodni przekształcają się w dojrzałe świerzbowce. Okres wylęgania zależny jest od masywności zakażenia i wynosi od 3 dni do około 3 tygodni.
- Świerzb - jak dochodzi do zakażenia?
- Świerzb - objawy
- Świerzb - rozpoznanie choroby
- Świerzb - leczenie
Świerzb - jak dochodzi do zakażenia?
Zakażenie następuje drogą bezpośredniego kontaktu – człowiek od człowieka lub za pośrednictwem przedmiotów codziennego użytku - najczęściej pościeli. Rozgrzanie ciała sprzyja przedostawaniu się zapłodnionych samic do naskórka.
Świerzb - objawy
Cechą charakterystyczną tej choroby jest świąd nasilający się szczególnie w nocy. Świąd nasila się w porze nocnej pod wpływem rozgrzania ciała w pościeli - dlatego można zaobserwować u dzieci jak i dorosłych niespokojny sen, częste drapanie się.
Najczęstszym umiejscowieniem się świerzbu są palce rąk, zgięcia i fałdy skóry, okolice pępka i brodawek sutkowych u kobiet i okolice narządów płciowych u mężczyzn oraz pośladki.
U dzieci charakterystyczne jest zajęcie dłoni i podeszw stóp - najczęściej obserwuje się pojedyncze czerwonawe grudki. W w/wym. miejscach dochodzi do powstania wysypki grudkowo - pęcherzykowej.
W wyniku drapania powstają linijne przeczosy oraz może dojść do wtórnego zakażenia bakteryjnego miejsc zajętych przez świerzba. U osób dbających o higienę objawy chorobowe mogą być trudno uchwytne.
Świerzb - rozpoznanie choroby
Rozpoznanie ustala się na podstawie powyższych objawów tj. nor świerzbowcowych, wysypki grudkowo - pęcherzykowej i świądu nasilającego się przede wszystkim w nocy, bardzo pomocny jest wywiad dotyczący świądu u członków najbliższej rodziny.
Dość dużym problemem jest rozpoznanie choroby u małych dzieci - bardzo często dzieci trafiają do lekarzy pierwszego kontaktu, gdzie najczęściej rozpoznawana jest jakaś postać alergii. Niewłaściwy dobór leków powoduje rozwój choroby, najczęściej dochodzi do powikłań bakteryjnych. W przypadku stwierdzenia podobnych objawów najlepiej od razu zgłosić się do poradni dermatologicznej.
Świerzb - leczenie
Samo leczenie polega na stosowaniu zewnętrznie maści lub płynów. Należy pamiętać przy tym, żeby po zakończonym leczeniu nie używać w ciągu 14 dni bielizny osobistej i ubrań uprzednio noszonych. Ubrania powinny być wyprane i uprasowane, tak samo powinno się postąpić z pościelą. W związku z tym, że choroba cechuje się dużą zakaźnością, powinno się profilaktycznie przeleczyć wszystkich członków rodziny lub osoby z najbliższego otoczenia
Zdjęcie: No machine-readable author provided. Cixia assumed (based on copyright claims)., Public domain, via Wikimedia Commons
Autor: Aleksander Olsztyński - dermatolog
